Түпсана

Түпсана
«...Түптеп келгенде қара тастың өзі де кванттық
деңгейде бізбен бір тектес екендігі мәлім».
(Макс Планк)

I

Біз...
Бір тектен тараған болсақ,
Онда менің руым,
ұлтым да жоқ.
Көк аспан – әкешім,
Қара жер – нағашым,
Көк мұхит – қан-сөлім,
Қоңыр аң – ырысым.
Кәдімгі бір туған,
Қара тас – туысым.

Осы ұғым ұшпаққа шыққанда
Тастың да тілегін
адамзат тыңдайды,
мыңжылдық мызғымас дәстүрлер
күңсіген марлыдай сетінеп
қалыпқа сыймайды.
Рулық пәлсапа
маңдайы шытынап
Шіркеулер тас-талқан қирайды.

қара да тұрыңыз...

II

Иә, біз туыспыз...
қурай өзегінен құлаған уіл
тым байырғы үн.
Қырдағы қызғалдақ –
Жұғыны алқызыл қанымның.
...Ағайын ішіне қан қатып
алыстап кеткенін
Киіктің көзінен таныдым.

Қыркүйек келгенде
Өксігі ішіне тығылып
...ұзайды жыл құсы
осынау қаздардың қарлыққан үнінен
төменге сорғалап құлайды
Қос ауыз мылтықтың ұңғысы.

Бұлт бәйтерегінен үзілсе жаңбыр
...бұл күздің кезі ғой.
Ауада шайқалған құс біткен
Қос қанаты ғана бар демесең,
аумаған...
адамның өзі ғой.

Бәлкім...
Кірлеген кеуделер
Есіне түпсана
ежелгі деректер оралса,
Шымырлап жүрегі
қорғасын тасындай ауырлар.
Біз неге бөлініп,
жауығып үлгердік
...үн қатыңдаршы, бауырлар.