ارزۋ

ارزۋ

جۇرەگىڭىزدەن جۇماق ىزدەپ ەم،
ول توزاققا اينالدى.
ويىڭىز كەمەل بولار دەپ ەدىم،
ول مازاققا اينالدى.

كوزىڭنەن جىلۋ كۇتكەن ەم اڭساپ،
مەن دە ءبىر جان ەم مۇڭلىق.
جاناردان سول ءبىر جالت ەتكەن نۇرعا
جۇرسەم دەپ ەدىم جىلىنىپ.

سوزىڭنەن شۋاق بولمادى تاعى
قاقاعان ول ءبىر اقپان-دى،
ۇلپاداي اپپاق قاۋىرسىن سەزىم
تابانىڭىزدا تاپتالدى.

ءوزىڭدى العاش كورگەندە نەگە
ساپارىم بولدى وڭ دەدىم؟!
قۇنارلى قۇرساق...
ۇجداندى ۇلدىڭ
اناسى انە، سول دەدىم.

ءبارى دە، قالقام، بەلگىلى بولدى،
ەشتەڭە دە ەندى ايتپاڭىز.
مەن بۇرىلدىم،
كەرى قايتتىم
جابىق ەكەن قاقپاڭىز.