ولەڭدەر
I قوڭىر كەشتە... جاڭبىر توبەمنەن قۇيىپ، سامال بەتىمنەن ءسۇيىپ.
ادامزاتتىڭ ءبارىن ءسۇي باۋىرىم دەپ. ( اباي) ءبىر عانا ءتاڭىرىنىڭ،
القىمدادىم ءومىردىڭ جيىرماسىن، مەيلى، ەندى ءومىرىم قيىنداسىن. سەكسەن جاساپ سەگىز ءسوز قالدىرماعان، الدەكىمنىڭ ءومىرى بۇيىرماسىن.
«...سوعان ءوز حالىڭشە ۇقساۋدى شارت قىل. اللا-تاعالاعا ۇقساي الام با دەپ، ناداندىقپەن ول سوزدەن جيىركەنبە، ءۇقساماق-دال بىردەيلىك داعۋاسىمەن ەمەس، سونىڭ سوڭىندا بولماق...».
...وسىناۋ قالالار مەن ەلدى مەكەندەر حالقى قۇدايعا قۇلشىلىق ەتەتىن. ءبىراق، سول قۇدايى ولاردىڭ دۇنيەگە تۋرا قاراۋىنا كوپ كەدەرگى جاسايتىن. ( م. سيماشكو)
...توعىز گرامم قورعاسىن كوپ دۇنيە كوز قىلدىق كوپ دۇنيە ءسوز قىلدىق...
«...اجەم قوندى تۇسىمە كەپ ۇركىتپەشى، كىرپىگىم...» (سۇراعان راحمەت ۇلى) بەيىتتەن ءبىر سامال جەلپ ەتتى،
اۋەلى ايات، حاديس ءسوزدىڭ باسى، قوسارلى ءبايىت، مىسال كەلدى اراسى. قيسىنىمەن قىزىقتى بولماسا ءسوز، نەگە ايتسىن پايعامبار مەن ونى اللاسى.