اشۋ

شىركىن، انا ءزاۋلىم ءۇيدىڭ عاجابى-اي،
وندا تۇرعان ادامدارعا ب ا ق قونعان،
«تاز ۇكىمەت» ءبىز سياقتى سورلىلار
تامسانسىن دەپ ساپ قويعان.

ءبارىمىزدىڭ باسىمىزدا ءۇي بولسا،
قانشىق قوعام قالماس ەدى قانسىراپ.
سول ۇيلەرگە قاراي-قاراي كوز تالدى،
كوز جاسىمىز كىرپىشىنەن تامشىلاپ.

ايپاقشى، ونىڭ يەلەرى يت باققان،
ە،توقشىلىق، كوسەگەڭىز كوگەرسىن!
جالعان دۇنيە، ساعان جامباس سىيمادى،
ءيا، ارينە، جوقشىلىققا نە دەرسىڭ.

شۇكىر، مەندە تۋعان دا كوپ، دوس تا كوپ،
ەرلىگىمدى كورە المايتىن جۇرەگى.
تۋىستاردان كوڭىلىم قالعان، شىن ايتام،
ويتكەنى، ولار دۇشپانىمنىڭ بىرەۋى.

ار-ۇياتتان اتتاي سالدى پىسىقتار،
بىلەسىز بە، وندايلارعا جول بولدى.
مەن الىمشە ادال ەدىم قوعامعا،
ادالدىعىم، ال وزىمە سور بولدى.

وتىنەمىن، «قال قالاي» دەپ سۇراما،
بىزدىكى سول، جوقشىلىقتىڭ الەگى.
ماڭدايىما شيمايلانعان يت تىرلىك،
يتتىكىنەن ءسال، ايتەۋىر، ادەمى.

قارا باسىم نە كورمەدى…سەنبەيسىز،
مىناۋ سونىڭ قالعان ءتۇرى باسىلىپ.
ماعان بىتكەن تاعدىر بىتسە ولارعا،
ءبىر-اق كۇندە قالار ەدى اسىلىپ.

ماحابباتىن كوك قاعازعا بيلەتكەن،
وسى ادامدار بۇل تىرلىكتى تۇر ۇستاپ.

 ويناسا دا، زورلاسا دا ءوز ەركى،
ولار ءۇشىن ءبىزدىڭ تاعدىر قۋىرشاق.

بىرەۋلەرگە ويىن بولدى-اۋ عۇمىر-كۇن
ماڭدايىمنىڭ سور شىلقىعان ازابى-اي.
و، باسپانا، ارمان بولدىڭ سەن بىزگە،
شىركىن، انا ءزاۋلىم ءۇيدىڭ عاجابى-اي