بازىنا

(قايرات رىسقۇلبەكوۆتىڭ رۋحىنا)

وبالىمدى و دۇنيە شەشەدى،
بار بولعانى، اداممىن ءھام مۇردەمىن.
بۇ دۇنيەلىك بۇيىرعانى تانىمە،
ءبىر يتكويلەك، ءبىر كەبىن.
قازان باسى قاڭسىپ قالعان قارا جۇرت،

قۇدايىنداي قاعازدارعا سيىنعان.
ال مەن شەرلى...
جاسىل قانات، جۇپ-جۇمىر،
وي ۇشىرام ميىمنان.
جىلقى تۇكتى جىلتىر-جىلتىر تىلدەردىڭ
وڭەش جايلى بۇيرىعىن،
جاعىمپازدىڭ جاپ-جاساندى كۇلكىسىن،
جال-جۇلت ەتكەن قۇيرىعىن،
قوڭىر كوزدى قويدان جۋاس مومىننىڭ،
ماڭدايىنىڭ مايىن ىشكەن جارىسىن،
ەتەكتەگى ەتىن ساتقان سايقالدىڭ،
ەل جايىندا ەمىرەنگەن داۋىسىن،
ەستي-ەستي ەسالاڭعا اينالدىم.
جالاپ، ءسۇيۋ جالعىز ونەر بىزدەگى،
الدادىق- اۋ حالىقتى.
ايمالاعىش اعالارىم كىل مىقتى
ءبىر توماردىڭ كۇنتيمەسىن كوپتىرىپ،
لىپاسىنان لاشىق جاساپ الىپتى.
جالعان دۇنيە – جاعىمپازدار مەكەنى،
كارولدارىن كرەسلوعا كۇيلەتكەن.
ۇندەمەيمىز...
ۇندەمەۋدى ويتكەنى،
ۇكىمەتىمىز ۇيرەتكەن.
سەن وسىنداي، جارىپ شىعىپ قوعامدى،
زاڭ جۇرمەيتىن زاۋ بيىككە زاۋلادىڭ.
قارسى ءجۇزدىڭ ۋاقىتقا سوندىقتان،
قارا جۇرتتىڭ ۇعىمىنا سىيمادىڭ.
اقيقاتتى ايتىپ ولگەن ادامنىڭ،
اللا الدىندا ارى اپپاق.
ءتورتبۇرىشتى توپىراققا اينالدىڭ،
دوپ-دوڭگەلەك دۇنيەنى مازاقتاپ.
قۇشاعىما اپ قۇلاي سۇيگىم كەلەدى،
قان مەن تەردىڭ ءيسى سىڭگەن دالامدى.
ءتۇنى بويى توسەگىمە سىيمايمىن،
توسكەيدەگى ەسىمە السام بابامدى.
كوبىك شاشقان كوك تەڭىزدەي دولدانىپ،
ارىستانشا اھ ۇرعان،
ءومىر دەگەن – ورمەكشىنىڭ تورى ەكەن
وكىنىشتىڭ كوز جاسىمەن توقىلعان.

قازاق بولىپ، قايرات بولىپ بوزدايدى،
كەۋدەمدەگى قىزىل كۇن.
مەن ماحشاردا دالەل ەتەم تاڭىرگە
ماڭدايىمنىڭ سىزىعىن...