داۋىس

I ( م.ەشەكەەۆكە )

التى قىردىڭ استىنان ۇيتقىپ ءبىر سوققان داۋىسى

التى قانات بوز ءۇيدى شايقالتا سوعىپ كەرنەگەن.

سول ءبىر اششى دىبىسقا

قوعالى كولدىڭ قۋى مەن شاعالا قۇسى شولدەگەن.

مىنا جەتى قات عالامنىڭ

جەتى نوتاسىن مەڭگەرگەن،

مەنىڭ توپىراعىمنىڭ ءار ءشوبى

كۇي بولىپ كىسىنەيدى

قۇبا دوڭدەردەن،

قوپ-قوڭىر دومبىرامنان اۋماعان

قوڭىر جەلمەنەن.

كۇرپ-كۇرپ ەتكىزىپ كۇي شالسام،

نۇرلانىپ جان ءىشى،

وزگەرىپ قانىمنىڭ اعىسى،

اسەتتەي قومدانىپ،

قيقۋلاپ ءان سالسام،

اۋىزىمنان توگىلگەن

اسپاننىڭ داۋىسى.

مەن ەدىم وسىنداي دالانىڭ تاعىسى.

وسى دىبىستار دالامنىڭ زارى شىن،

قوس ىشەك تولعاتقان

قاسىرەت-قايعىسىن.

كيىك قول قاريالاردىڭ

سار جەلگەن ساۋساعىنان تىرىلگەن قاعىسىن،

ءھام دومبىرانىڭ

قوڭىر بۇيرا داۋىسىن،

ەسەر ەستراداشىل بۇل قوعام

ەندى قايدان تانىسىن؟!

قوس ءومىر اعادى قوس ىشەك قىلىمەن

تۇيسىكپەن قابىلداپ،

تۇسىنگەم مۇنى مەن.

جۇرەكتىڭ دىبىسىن سوندىرگەن سوقىرلار،

سوقىرلار سويلەيدى دۇنيە تىلىمەن،

كوزدەردىڭ شەلىمەن،
كەۋدەنىڭ جەلىمەن.
سولار عوي بىزدەردى باۋىزداپ تاستاعان،
قانجارداي شالباردىڭ قىرىمەن.
اتتەڭ، شىركىن!
اسپان دەنەلى الىپتار قالدىرعان
«سارىارقا» كۇيلەرىم،
سامعاۋىق اندەرىم،
سەندەرمەن ماڭگى ەدىم.
ازدىڭ سەن بىلەمىن
تاپ-تاقىر دالام-اي،
اۋىزىمەن وزگەنىڭ.
جەردىڭ جىنىققان جۇلدىزقۇرتتارىن
«جۇلدىز» دەپ ويلايتىن
اۋمەسەر كۇندەرىم.
مەنىڭ قوپ-قوڭىر دومبىرامدى نەگە قورلادىڭ؟
... ەندى يەسىز قالدىم با؟

كيەسىز قالدىم با؟
بىلمەدىم...