جاس

مەن كەتەمىن... تاقاپ قالدى-اۋ جارتى كۇن،
جارتى كۇننىڭ قايتسەم ەكەن ارتىعىن.
سەن ەستەلىك قالدىر دەيسىڭ قيىلىپ،
نە قالدىرسام ەكەن ساعان، جارقىنىم؟!
مەن وزىممەن الا كەتەم سان سىردى،
تالاي جاسىم توپىراققا جانشىلدى.
ساعىنعاندا ساۋلىق تىلەپ تارتار دەپ،
تاسبيح قىلىپ تاستاپ كەتتىم تامشىمدى.
ءومىر ءوزى-اق تۇسىرەدى ساباعا،
سەن دە مەنى التىنىڭداي باعالا.
اشىققاندا تاڭعى شىقتاي تامشىمدى
تارى قىلىپ قۋىرىپ جە تاباعا.
سەن – بيىكسىڭ، سەن – عاجاپسىڭ دەسە دە،
سەن مەندەگى ماحابباتتى ەسەلە.
شولدەگەندە ءشول باسارىڭ بولسىن دەپ،
كوز جاسىمدى ساۋىپ كەتتىم كەسەگە.