← بارلىق ولەڭدەر
semserdin-juzine-osken-gul
...وسىناۋ قالالار مەن ەلدى مەكەندەر حالقى قۇدايعا
...وسىناۋ قالالار مەن ەلدى مەكەندەر حالقى قۇدايعا
قۇلشىلىق ەتەتىن. ءبىراق، سول قۇدايى ولاردىڭ
دۇنيەگە تۋرا قاراۋىنا كوپ كەدەرگى جاسايتىن.
( م. سيماشكو)
I
تانىم – تەرىس،
تالعام – قيسىق
مەيلى...
قارسى شىقسىن مىڭ ويشىل.
جالعىز سوزدە شىندىق قالدى
مەن ءۇشىن:
«جامان ادام قۇدايشىل».
كوبىك اۋىز كوسەمگە ەرگەن
قۇداي-اي...
ءاي، نە دەگەن ەسەر ەم.
كانە، سودان شىققان ءمۇيىز
مىنەكەي،
كوگەرمەدى كوسەگەم.
اقىل كەپپەي،
اۋا جەتپەي تۇنشىعىپ
شىقسام بيىك اڭعارعا،
جۇمەكەننىڭ جازۋى تۇر و، توبا:
«كەيبىر ەلدىڭ قۇدايى دا اۋدارما».
سۇيەك جاسىپ،
سۋ بوپ اقتىم ءبىر دەمدە
...قايدان كورسىن مۇنى كوز.
شىندىعىنان تاۋ بالقىعان، ياپىر-اي
بۇل نە دەگەن ۇلى ءسوز.
الجاستىق-اۋ
ال، ارسىزدىق يسىنەن...
بورسىپ كەتەر ءار تەڭىز.
ءجان-تانىمىز
سەنگەن قۇداي كۇنى ەرتەڭ
الداپ سوقسا قايتەمىز؟..
II
قۇدايدىڭ قۇدىرەتى ادام ارقىلى كورىنەدى...
(ءماشھۇر-جۇسىپ) ءتاڭىردىڭ ءتىلى بار...
ءبىز كەتتىك كيەلى ىلىمنەن.
ساۋال كوپ سانادا
ساۋساقتاي بۇگىلگەن.
قۇدايدىڭ بار-جوعى
بايقالار كەۋدەدە
قانداعى ۇجداننىڭ
قاراساق نىلىنەن.
دۇنيە تىلسىم-دى
وزگەشە كورۋگە
ءومىرىم ۇمسىندى.
سول مەزەت...
ابايدى ساباعان قامشىنىڭ
قايىرا ءدۇر ەتىپ
قانىمنان ەستىلدى سۋسىلى.
ساداقا جاشىگى
سيقىرلاپ ءىشىمدى،
تەڭىزدەي توپان ءسوز
تۇبىنەن ءىشىلدى.
سول ءۇشىن سىڭعىرلاپ
اۋەلەپ ازاندار
«قۇدايدى» قۋالاپ
قۇرىققا ءتۇسىردى.
«قۇدايعا» اينالۋ...
وسى جول – انىق-تى.
قورقۋدا قۇداي جوق
سۇيگەندە جارىقتى.
تەڭ تۇرىپ تىلدەسەر
جەتىلگەن جان تاپپاي
قۇداي دا «قۇلدار» مەن
«كۇڭدەردەن» جالىقتى...
III
«...سوعان ءوز حالىڭشە ۇقساۋدى شارت قىل.
اللا-تاعالاعا ۇقساي الام با دەپ، ناداندىقپەن
ول سوزدەن جيىركەنبە، ءۇقساماق-دال بىردەيلىك
داعۋاسىمەن ەمەس، سونىڭ سوڭىندا بولماق...».
(اباي)
مەن اياق استىنان «قۇداي» بوپ كەتسەم
ادامدار بەس ۋاقىت اتىمدى ايتار،
داڭقىمدى ساتار
ىشىنە وراپ تۇماردىڭ.
سوندا دەيمىن-اۋ
ماعان جىلاعاننان،
سۇراعاننان باسقا
جۇمىسى جوق پا بۇلاردىڭ.
ءبازبىرىنىڭ باۋىر ەتى قارا نيەت بولسا دا
«و، جاراتقان
جولىن مۇنىڭ وڭعار» دەپ
جالبارىنار جاسىن توگىپ تۇنىمەن
(جاراتپاسام دا مۇنى مەن).
مەنىڭ اقى المايتىنىمدى،
جەرشىل بولمايتىنىمدى
مىناۋ جۇرت
تۇسىنە الا ما شىنىمەن.
پەيىشىم – پەندەنىڭ كوڭىلى،
توزاعىم – ۇياتى،
مەكەنىم – جۇرەگى ەكەنىن
جىپ-جىلى قان بولىپ
سىبىرلاپ ايتادى ءار ءسوزىم
(كورسەتىپ كوپ سەنىم قاتەسىن).
تامىردان ءتىل قاتقان وسى ءۇندى
ءتىپتى، كوبىنىڭ
ەش ەستىگىسى دە كەلمەيتىنىن قايتەرسىڭ.
اي، كوردىم عوي نەلەردى
نەبىر نايساپ
شىمىرلاتتى-اۋ توبەمدى.
جۇندەي ءتۇتىپ جىبەرگىم-اق كەلگەندى
كەشتىم ءبارىن،
ۇمىت قىلدىم
ەندى مەن...
مەيىرىمدى «قۇدايمىن» عوي سەبەبى.
PS.
جالعىزدىق – «قۇدايعا» اينالۋ
كەيدە سول جالقىلىعىڭنان
ءتۇسىپ تە كەتەدى ءيىنىڭ.
ال ارىنى باسىلماعان
قىزبا باس
قالىڭ توبىر قايدان ءبىلسىن...
«قۇداي» بولۋدىڭ قيىنىن.
قۇلشىلىق ەتەتىن. ءبىراق، سول قۇدايى ولاردىڭ
دۇنيەگە تۋرا قاراۋىنا كوپ كەدەرگى جاسايتىن.
( م. سيماشكو)
I
تانىم – تەرىس،
تالعام – قيسىق
مەيلى...
قارسى شىقسىن مىڭ ويشىل.
جالعىز سوزدە شىندىق قالدى
مەن ءۇشىن:
«جامان ادام قۇدايشىل».
كوبىك اۋىز كوسەمگە ەرگەن
قۇداي-اي...
ءاي، نە دەگەن ەسەر ەم.
كانە، سودان شىققان ءمۇيىز
مىنەكەي،
كوگەرمەدى كوسەگەم.
اقىل كەپپەي،
اۋا جەتپەي تۇنشىعىپ
شىقسام بيىك اڭعارعا،
جۇمەكەننىڭ جازۋى تۇر و، توبا:
«كەيبىر ەلدىڭ قۇدايى دا اۋدارما».
سۇيەك جاسىپ،
سۋ بوپ اقتىم ءبىر دەمدە
...قايدان كورسىن مۇنى كوز.
شىندىعىنان تاۋ بالقىعان، ياپىر-اي
بۇل نە دەگەن ۇلى ءسوز.
الجاستىق-اۋ
ال، ارسىزدىق يسىنەن...
بورسىپ كەتەر ءار تەڭىز.
ءجان-تانىمىز
سەنگەن قۇداي كۇنى ەرتەڭ
الداپ سوقسا قايتەمىز؟..
II
قۇدايدىڭ قۇدىرەتى ادام ارقىلى كورىنەدى...
(ءماشھۇر-جۇسىپ) ءتاڭىردىڭ ءتىلى بار...
ءبىز كەتتىك كيەلى ىلىمنەن.
ساۋال كوپ سانادا
ساۋساقتاي بۇگىلگەن.
قۇدايدىڭ بار-جوعى
بايقالار كەۋدەدە
قانداعى ۇجداننىڭ
قاراساق نىلىنەن.
دۇنيە تىلسىم-دى
وزگەشە كورۋگە
ءومىرىم ۇمسىندى.
سول مەزەت...
ابايدى ساباعان قامشىنىڭ
قايىرا ءدۇر ەتىپ
قانىمنان ەستىلدى سۋسىلى.
ساداقا جاشىگى
سيقىرلاپ ءىشىمدى،
تەڭىزدەي توپان ءسوز
تۇبىنەن ءىشىلدى.
سول ءۇشىن سىڭعىرلاپ
اۋەلەپ ازاندار
«قۇدايدى» قۋالاپ
قۇرىققا ءتۇسىردى.
«قۇدايعا» اينالۋ...
وسى جول – انىق-تى.
قورقۋدا قۇداي جوق
سۇيگەندە جارىقتى.
تەڭ تۇرىپ تىلدەسەر
جەتىلگەن جان تاپپاي
قۇداي دا «قۇلدار» مەن
«كۇڭدەردەن» جالىقتى...
III
«...سوعان ءوز حالىڭشە ۇقساۋدى شارت قىل.
اللا-تاعالاعا ۇقساي الام با دەپ، ناداندىقپەن
ول سوزدەن جيىركەنبە، ءۇقساماق-دال بىردەيلىك
داعۋاسىمەن ەمەس، سونىڭ سوڭىندا بولماق...».
(اباي)
مەن اياق استىنان «قۇداي» بوپ كەتسەم
ادامدار بەس ۋاقىت اتىمدى ايتار،
داڭقىمدى ساتار
ىشىنە وراپ تۇماردىڭ.
سوندا دەيمىن-اۋ
ماعان جىلاعاننان،
سۇراعاننان باسقا
جۇمىسى جوق پا بۇلاردىڭ.
ءبازبىرىنىڭ باۋىر ەتى قارا نيەت بولسا دا
«و، جاراتقان
جولىن مۇنىڭ وڭعار» دەپ
جالبارىنار جاسىن توگىپ تۇنىمەن
(جاراتپاسام دا مۇنى مەن).
مەنىڭ اقى المايتىنىمدى،
جەرشىل بولمايتىنىمدى
مىناۋ جۇرت
تۇسىنە الا ما شىنىمەن.
پەيىشىم – پەندەنىڭ كوڭىلى،
توزاعىم – ۇياتى،
مەكەنىم – جۇرەگى ەكەنىن
جىپ-جىلى قان بولىپ
سىبىرلاپ ايتادى ءار ءسوزىم
(كورسەتىپ كوپ سەنىم قاتەسىن).
تامىردان ءتىل قاتقان وسى ءۇندى
ءتىپتى، كوبىنىڭ
ەش ەستىگىسى دە كەلمەيتىنىن قايتەرسىڭ.
اي، كوردىم عوي نەلەردى
نەبىر نايساپ
شىمىرلاتتى-اۋ توبەمدى.
جۇندەي ءتۇتىپ جىبەرگىم-اق كەلگەندى
كەشتىم ءبارىن،
ۇمىت قىلدىم
ەندى مەن...
مەيىرىمدى «قۇدايمىن» عوي سەبەبى.
PS.
جالعىزدىق – «قۇدايعا» اينالۋ
كەيدە سول جالقىلىعىڭنان
ءتۇسىپ تە كەتەدى ءيىنىڭ.
ال ارىنى باسىلماعان
قىزبا باس
قالىڭ توبىر قايدان ءبىلسىن...
«قۇداي» بولۋدىڭ قيىنىن.