شەشە

ءبىزدىڭ ءومىر – قارا تىرلىك، قارا نان،
قارا ءتۇننىڭ قاۋىزىنان زار العام.
مەن و باستا جەرگە كەلمەي تۇرعاندا،
جاتىر دەگەن جارتى الەمدە جارالعام.

ءبىر تامشىدان پايدا بولسام باسىندا،
قايدا بارام، قايدان كەلدىم راسىندا.
كەلگەن جەرىم – اياعىمنىڭ ۇستىندە،
كەتەر تۇسىم – تابانىمنىڭ استىندا.

قۇرساق دەگەن نۇرلى الەمنەن تارالعان،
ءبىر انادان جەتەۋ ەدىك جارالعان.
مەن اكەمنىڭ تامىرىنان قان الىپ،
مەن انامنىڭ ومىراۋىنان ار العام.

ءتورت ت ۇلىمدى، ءۇش كەكىلدى وسىرگەن،
مەنىڭ انام داريا سىندى ەسىلگەن.
توسىندەگى ءسۇت ەمىزگەن بۇرشىكتىڭ،
قاعباداعى قارا تاستان نەسى كەم.

ەگەر مەنىڭ ارىمدى اقشا الداسا،

 قۇداي ءسويتىپ قاڭعىرتپاي ما قورلاسا.
وندا مەنىڭ جانۋاردان نەم ارتىق،
ەكى اياعام بار دەگەنىم بولماسا.

ادامدار-اي، ادامدار-اي، اداسقان،
بەس كۇندىكتىڭ بەت-اۋىزىن جالاسقان.
كىشىلەرى كۇشتىلەرگە جۇتىلىپ،
دۇنيە دەگەن قۋ سۇيەككە تالاسقان.

مىنا جالعان، جالعان ەمەس، زار ەكەن.
جاقسىلىققا جالعىز يەم جار ەكەن،
پەندەلەرىن سىيعىزباعان قارا جەر،
حاۋا انانىڭ قۇرساعىنىن تار ەكەن.

پەندەلەردى تالاستىرعان قۋ جالعان،
شەشە-اۋ، سەنىڭ قۇرساعىڭنان تار ەكەن…