كورىنىس

تومار باستار نەمەنە تىندىرادى،
كوبىك سوزبەن كوڭىلدى سىندىرادى.
ءبىر كوكەمنىڭ تويىمسىز جانارىنان،
مىڭ مومىننىڭ داۋىسى شىڭعىرادى.
كوكبەت قاتىن كەلەدى وشتەسۋمەن،
كونتاقى ۇلدى ايىرىپ تەككە ەسىنەن،
كەلىنى اتا-ەنەسىن سويعىزادى،
كۇيەۋىن ايتاقتاتىپ بوكسەسىمەن.
ول ايتاتىن كوپ ءۇمىت ارتامىن دەپ،
كىم ويلاعان كۇيىگىن تارتادى دەپ،
شال ساقالىن جۇلادى نەمەرەسى
“ايقايلاساڭ شەشەمە ايتامىن” دەپ.
توپاستاردىڭ توبىرىن تولىقتىرىپ،
سايتان ۋاقىت سىرعيدى سونى ۇقتىرىپ.
باسسىز دۇنيە بارادى باستىلارعا
بارماعىن اۋىزىنا توعىتتىرىپ.
تۇيىقتالسا تىرلىكپەن جارتى عالام،
جالپاق ءجۇرىس جازىلماس ارتىعىنان.
قارا تاسپەن قاپتالعان دۇنيەنىڭ
قان ساۋعالاپ بارادى قاڭقىلىنان.