سىزگە

ءبىر قۇرساقتان دۇرەگەن جەتىنشى ەدىم،
جان ازابىم جۇيكەمدى جۇلمالاعان.
ءبىر بىلەرىم، ول راس، وتكىنشى ەدىم،
ماڭدايىمدى مىڭ قايعى تىرمالاعان.

ەسكە الماس ەم ەت جۇرەك قامسىز بولسا،
اي توبەل ديدارىڭدى ىزدەپ كەلەم.
قابىرعامنىڭ استىنان تاڭ سىزداسا،
قاباعىمدا قارا ءتۇن دىردەكتەگەن.

ومىراۋىمنىڭ ساقتادىم شىن تۇبىنە،
سەنىڭىز، سىرىم شۇڭەت تەڭىز ەدىم.
كۇن شاشاق، كۇمىس جيەك كىرپىگىمە
ءۇرپىسىن ۇكى ءتۇننىڭ ەمىزەمىن.

الەمنىڭ كوشىرمەسى بىزگە بىتكەن –
ءسىز دە سول اتىراپتىڭ ىشىندەسىز.
كەۋدەمدەگى كوكتەمنىڭ سىزگە جەتكەن،
جانىمنىڭ جاپىراعىن تۇسىنەرسىز.

كوكىرەگىمە كوك قاسقا بۇلت قايناتىپ،
قوينىمداعى قوڭىرعا ءبىر قارايمىن.
سول ساتتە جۇلدىز تامىر شىققا اينالىپ،
جانارىنان جالعاننىڭ سىرعانايمىن.

سەن مەنىڭ قولىم جەتپەس بيىكتەسىڭ،
ەي، مەنىڭ تورعىن تاماق يىقتاسىم.
اق قاعازعا جەرلەنگەن ۋاقىتتىڭ،
سىزگە ارنادىم ءبىر تۇنگى ق ۇلىپتاسىن.