ابايعا

جۇپ-جۇمىر بولعان جىرلارى
جىلدارمەن بىرگە جىلجىعان،

ساليقالى سوزىمەن
قۇلاماس قامال سالدىرعان.

قارا ورمان قازاق تەگىمەن
ارتىنا قالعان جۇرتىنا،

قاعازعا ءقابىرى قازىلماس
قازاسىز ولەڭ قالدىرعان.

بۇلجىماس قۇبىلناما عوي
شارانا دۇنيە ۇعىمى،

جەر تەكتى مەنىڭ جالعىزىم،
كىم ۇقسىن جۇمباق سىرىڭدى.

قارعاسى قالىڭ قوعامنىڭ
قىرانى جالعىز قاشاندا،

ءبورىبايلارعا تاۋەلدى
قۇلاگەرلەردىڭ عۇمىرى.

ورەلى تۋعان دانامدى
وكسىتىپ ءومىر وتكەن-اي،

ۇلبىرەپ تۇرعان وزەكتى
وزىمنەن كەلىپ تەپكەن-اي.

ورىنى بولەك ويشىلىم
وپىنىپ ءوتتى-اۋ ومىردەن،

قۇرساققا سىيعان ۇلىڭنىڭ
قازاققا سىيماي كەتكەن-اي.

جاتىرعا سىيعان ۇلىڭنىڭ
اقىلعا سىيماي كەتكەن-اي...