جۇمەكەنگە

قازادان قارا باستى اپ قاشۋعا،
ءامىرىڭ قايدا تاڭىرمەن سوتتاسۋعا.
سەن اناڭنىڭ تۋعاندا قۇرساعىنان،
اتىڭ تۇرعان اجالدىڭ تاقتاسىندا.

ماڭدايدان جىر تۇلەتىپ وسكەن ەرسىڭ،
مەيلى، سەنى مىناۋ جۇرت كەشتەۋ ءبىلسىن.
اساندار قاسىرەتىڭدى قايدان ۇقسىن،
ۇسەن بولىپ تاعدىردى كەشپەگەسىن.

تىلەگىن ۇشىقتاتىپ تەڭگەمەنەن،
ۇكىم ايتىپ ءۇر جالعان دوڭگەلەگەن.
قارا جەردىڭ ۇستىندە، قايران، اعا،
ءقايتىپ ءومىر سۇرگەنسىڭ پەندەلەرمەن.

تەڭگەسى كوپ نەمەنى تەكتى كورگەن،
كەۋدەلەرگە جانشىلدىڭ كوك تىرەگەن.
قوس قاناتىڭ قۇسادان قايىرىلىپ،
وكسىگىڭە ورتەنىپ كەتتىڭ بىلەم.

مەن ءوزى ادام دەگەن جەمىر ەدىم،
الدىندا جۇتقىنشاقتىڭ جەڭىلگەنمىن.
تابىت جاساپ ساتقاننان پايدا تاپتى،
ءتاۋبامدى ۇمىتقالى كەڭىردەگىم.

تابانعا تاپتاتاتىن بار اسىلىن،
مەن دە سول، ءبىر پەندەنىڭ بالاسىمىن.
قىزىل قۇرت قۋ دۇنيە قىمبات ەكەن،
قۇزعىنعا اينالعاندا قاراشىعىڭ.

بۇگىن سەنىڭ اتىڭدى جار قىلعاندار،
كەشە سەنىڭ جانىڭدى جازعىرعاندار.
ءولتىرتىپ اپ وتىرىك جوقتاۋ ايتتى،
كوز تىرىڭدە كورىڭدى قازدىرعاندار.

جۇمەكەن-اي، جۇمەكەن، دەرتى كۇشتى،
دەرتكە ۇشىراپ مەنىڭ دە بوركىم ۇشتى.
ءقادىرىڭدى بىلمەگەن تاس قوعامدا،
ءقابىرىڭدى جىرلادىم... وكىنىشتى.